Türkçe Metin | TEKST Behiç Ak | REGIE Nuri Gökaşan | ACTEURS Mehmet Ulusoy, Necdet Honor Serimer, Angel Göknur Alkir | NEDERLANDSE TITEL Eenpersoonsstad

Eenpersoonsstad is een stuk dat gaat over het tot eenzaamheid veroordeelde grote stadsleven van de hedendaagse 'moderne' mens, zijn communicatieloosheid en de cybercontacten waarvan hij of zij denkt dat dit communicatie is. In dit spel wordt met kritische blik, doch op humoristische wijze, over dit  'verkeerde' leven waarin deze hedendaagse 'moderne' mens leeft, verteld.

Onderwerpen als onszelf gevangen zetten, onszelf roepen, onszelf kwijtraken, onszelf beklagen en onszelf uitbuiten komen aan bod.

Zijn we ongelukkig?

Het systeem, dat ons vereenzaamt en ieder van ons "beloont" met levens die alleen en verkeerd geleefd worden, dient ook geen onrecht aangedaan te worden.

Er zijn imperiums gesticht, buskruit uitgevonden, oorlogen gevoerd en miljarden mensen dood gegaan. Dit allemaal zodat jullie in jullie steden van één persoon in vrede en geluk kunnen leven!

Als jullie het zouden zijn die nu de oorlogen in waren gestuurd, zouden jullie dan nog gelukkiger zijn?

De atoombom werd voor jullie uitgevonden. Niet alleen uitgevonden, hij werd ook boven de mensen tot ontploffing gebracht. Waarom? Zodat mensen konden begrijpen dat een atoombom schadelijk is.

Als een atoombom op jullie hoofden zou vallen, zouden jullie dan nog gelukkiger zijn?

Hé mensen, jullie zijn gelukkig!

Gelukkig, blij en in rust leven jullie verder in jullie steden van één persoon.

Blijf zitten waar jullie zitten!

Tek Kisilik Sehir is in zekere zin het verhaal van tot het  'ding' geworden mens tussen scherm en toetsenbord.

 Auteur Behiç Ak zegt het volgende over zijn stuk:
"Jaren geleden toen ik in mijn eentje in Parijs in het Luxemburg park rondliep, vielen de eenpersoonsbankjes, of beter gezegd stoelen, mij op.

Ik ging op een van de bankjes zitten, keek naar de alleen zittende mensen en amuseerde mij. Een vriend van me die al jaren in Parijs woonde, legde mij uit dat deze situatie vrij normaal was aangezien de helft van de stad alleenstaand was. Destijds dacht ik dat deze vereenzaming slechts voor die stad gold. Maar later zou blijken dat ik het mis had, deze levenswijze was niet zozeer gebonden aan een plaats maar meer aan een tijdgeest, een tijd waarin wij leven.

Later sloeg de belangstelling/gekte voor dit 'eenmansleven' ook toe in Istanbul, de dagen die we alleen thuis doorbrachten namen toe. We begonnen het leuk te vinden om één op één af te spreken met mensen. Door steeds vaker termen als vrijheid, onafhankelijkheid te gebruiken, probeerden we onszelf ervan te overtuigen dat ons 'eenmansleven' een voortreffelijk leven was.

Zoals het moderne leven in staat is geweest een atoom op te splitsen in kleinere delen, zo begon het ook steeds meer het kerngezin aan te tasten. De 'eenmansgezinnen' deden hun intrede. Omdat we onze levens in zijn gaan richten als losse atoomdeeltjes, is de 'vaagheidstheorie' die de beweging verklaart in de fysica steeds meer van toepassing op ons. Op het moment dat ik die stoel zag, besloot ik dit stuk te schrijven."

Turks gesproken met uitgebreide Nederlandstalige uitleg op papier.

Toneel
Zondag 15 mei 2011 om 20:30 uur
MIDI Theater, TILBURG
MIDI Theater (vrije zit)